ای وای اگر صیاد من غافل شود از یاد من دردم نداند...
گاهی تو ،دادم داده ای
گاهي نجاتم داده اي
گاهي مرا از اين قفس
با جان نجاتم داده اي
فانوس تاريك مرا
امشب جلا بر داده اي
اشكم نهان در قطره ها
باران به ايوان داده اي
اي روح من اي جان من
دنياي بيدل داده اي
+
نوشته شده در جمعه نهم آذر 1386ساعت 0:50  توسط حسین محمدی
نوشتن هنری اصیل است . مدتها از اینکه ادریس به بشر آموخت که چگونه بنویسد میگذرد .اکنون هرگاه که بشر مینویسد باید خود را مدیون تلاشهائی بداندکه انسانهای قبل از او انجام داده اند . نوشتن اگر نوشتن ِ افکار باشد و آن افکار چیزهائی باشند که انسان به آن اعتقاد دارد ؛ اعتقادي راسخ؛آنگاه نوشتن مقدس است و باعث خواهد شد تا تراوشي كه اوكرده است در درونش ايجاد يك خلا و عطش کندكه با هيچ چيزي مگر يك افكار جديد و نو كه درخور باشد پرٌ و ارضا نمي شود.
اگر قرار است با نوشتن مقدس چيزي بر من افزوده شود پس خداوندا دستانم را يك دم از نوشتن باز مدار .