تبليغاتX
شرح حال
ای وای اگر صیاد من غافل شود از یاد من دردم نداند...

 

 

 

 

 

 

 

کمی کنار این روزنه نور می نشینم  و

                                        بیاد خالیِِ ِ کنارم .

                                         قطره هایی میکنم   از دریا

کمی گوش بفرمان این باد می دهم و

                                        برای خالی دستانم

                                          هزار قصه میکنم     آغاز

مرا چه میشود که این همه   آواره ام  و  هیچ گاه کنارم      

                                  ابری نیست ؟

ای کاش چندی ساعت سریعتر میرفت  و

 من همراه آن بودم

چه میشد اگر تنها تر میشدیم

از این غوغای سرد !

و راه باران سرد نبود !!

تو میدانی و من که خانه ما گرم است 

کمی کنار این جاده میخوانم  و

                              بیاد خالی ایام

                              پا بر سنگ میکوبم

ای کاش  شکوه  می شد  کرد  از  این  غوغای سرد!!

 

 

 

چقدر خوبست  که پرندگان مرزی ندارند

                وگر نه دلشان میشکست

                 و پرهاشان می ریخت !!

کمی روی همان صندلی نشسته ام  و

                                رو به همان وسعت

                                      و ای کاش

                        اینجا هم مثل اتا قم خلوت بود !!!

چه کسی باور میکند خورشید پشت یک کُنار یک نخل جوان

                                             پنهان شده است!!!

                                              گم شده است!!!

کمی با زردی آفتاب همراهم و

                           آرام با او

                      فرو میروم در زمین آنسو!!

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 9:19  توسط حسین محمدی  | 

 

 

همیشه دنبال سهمی از باران بوده ایم

                      سهمی رویایی

یک بوته بی گل را   آخر چه سهمی میرسد از باران  ؟

خواب دیده ام سبز شده ایم

و هزاران برگ جوانه زده اند

و من از باد فهمیدم    باران نزدیک است !

فقط بايد ايستاد

و آتش داشت

ميدانم آخر كسي خواهد آمد و

                                      برگهامان را خواهد شمرد!

                                     حالا ديگر ميترسم از پائيز !!!

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 9:44  توسط حسین محمدی  | 

 

           

خاموشی ناگهان پرسید      کجاست

                                     مقصد باران...

گفتمش آفت باران میجویی؟    نایافتنی ست!

گفت بگو         گفتمش                 دستانت بین

آیا ستاره ای میگیرد جای؟        خندید!

گفتمش چشمانت در آینه ای بین         

آیا دریایی میگذارد به قفا؟        خندید!

 

پرسید باران را آفتی آیا آمده است؟؟

گفتمش عشق....عشق

رفتی        باران هم رفت

رفتی        نور هم کوچ کرد از دنیای من

رفتی        باز آمدنت را میبینم

من میمانم!

رفتی ستاره هم رفت    تاریک ماند شبهایم

رفتی نمیدانم ماند قطره ای   اشکی دگر ؟

رفتی آمدنت در آینه ام پیداست

جویبار سر راهت میدهد پیغام

آمدنت به گلدانها جان خواهد آورد

 

آمدنت باران خواهد آورد

نور هزاران چراغ.....

آمدنت پیداست   

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت 7:30  توسط حسین محمدی  | 

 

 

یا حبیب من لا حبیب له  ای دوست کسی که در عالم دوستی ندارد

یا طبیب من لا طبیب له ای طبیب کسی که در عالم طبیبی ندارد

یا مجیب من لا مجیب له ای پذیرنده کسی که در عالم پذیرنده ای ندارد

یا شفیق من لا شفیق له

یا رفیق من لا رفیق له

یا مغیث من لا مغیث له ای پناهبخش کسی که هیچ پناهی ندارد

یا دلیل من لا دلیل له    ای رهنمای کسی که راهنمایی ندارد

یا انیس من لا انیس له  

یا راحم من لاراحم له

یا صاحب من لا صاحب له

          

ای خدایی که جز تو خدایی نیست بتو پناه اوردم بتو پناه اوردم

ما را از اتش قهرت خلاص کن

 

قسمتی از دعای جوشن کبیر

این دعا بقولی(بلد امین و مصباح کفهمی)از حضرت سید الساجدین  از جد بزرگوارش حضرت رسول صلی الله علیه

این دعا را جبرییل برای پیغمبر در یکی از غزوات در حالی که زره سنگینی بر دوش ایشان بود اورد

وجبرییل عرض کرد یا محمد:

پروردگارت تو را سلام میرساند و میفرماید که بکن این جوشن را و بخوان این دعا را که او امان است برای تو وبرای امت تو

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم مهر 1386ساعت 14:49  توسط حسین محمدی  | 

بنام خدا

حم

میخواستم معنایت کنم

و برای خویش تعریفت کنم

انشایت کنم

و با نم نم ترنم های بهاری بلبلِ باغهای بهشت عدن

آرام آرام به سوی تو ای نور ای روشنایی بی انتها ای معبود دور و بزرگ

با پاهای سنگین و ناتوان تنم  که هنوز بوی تعفن لجنزاری که آدم از آن کالبد گرفته است  میدهندبسویت بیایم

آن ادمی که با  نفخت فیه من روحی توبدینسان بر عالمیان خلیفه است

وبا این دلم

 که لبریز است از امیدبه وصال توبا پاکی میتپد به امید آنکه در آنروز که    بی شک   خواهد آمد من ازآنجمله باشم که توبه کرده اند و راه تو را در پیش گرفته اند چراکه خود گفته ای که این گروه مورد لطف و کرم

 الذین یحملون العرش و من حوله یسبحون بحمد ربهم و یومنون به

(یعنی فرشتگانی که نزدیکترین مکان نسبت به عرش را دارند و عرش را حمل میکنند) 

قرار گرفته و ایشان در حق مومنان آمرزش میخواهند و میگویند پروردگارا  :

رحمت وعلم تو همه چیز را فرا گرفته است پس کسانی را که توبه کرده اند و راه تو را در پیش گرفته اند بیامرز و از عذاب دوزخ در امانشان بدار.

من میدانم و ایمان دارم                                                                               توای فرزانه دانا  تویی که آمرزنده گناهی چرا که به گفته زیبای تو در سوره غافر در وصف خودت

 العزیز-العلیم-غافر الذنب-قابل التوب-شدید العقاب ـ ذی الطول-لا اله الا هو  - الیه المصیر 

 اسم عزیزتوست 

به حق تو و فقط تو میتوانی از وجود بی منتها یت صحبت کنی چرا که این عظمتهای بی منتها به ذهن کودکانی چون من راه یافتنشان بسیار سخت و دشوار است و ممکن نیست مگر به عنایت خودت 

خوشا به حال آنانکه با عنایت تو همراهند

خوشا به حال نوح خوشا به حال ابراهیم و موسی و عیسی و محمد 

و تمام کسانی که تو به آنها گوشه چشمی  نظری داری 

و ایشان مست از بوی نگاهت 

ای زیبا رو 

ای عظمت بی انتها 

با تمام وجود به تو ایمان دارندو تو را میخواننددرحالیکه دین خودرا برای تو پاکیزه و پیراسته میدارند 

 آری پروردگارا 

 من با  این پا و این تن رنجور 

 وبا چنین دلی دوست دارم به سوی تو حرکت کنم                                                          

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 16:31  توسط حسین محمدی  |